KARANLIK GECEME IŞIK
Bu sükûn ölmek için mi sessizce
Ne güzel bu yağış göklerden gece
Rabbim ne güzel gecelerin!
Geceler siyah gizemdir bence…
Sırlarla dolu kat kat perdeler, dağlar, vadiler
Yıldızlar ve ay
Bu esrara ulaştırma yolunda alametler…
Gece dünya daha çekici, ardında bir hikmet olmalı
Herkes uyurken bitap, ruhum uyanık olmalı…
İnsan farkına varırsa esrar çözülür
Gece aslında insanın ruhuna doğru bir yürüyüştür…
İnsan da fazlasıyla gece kadar esrarlı
Ruhun farkına varmak geceyi esrarlı kılmaz mı?
Gece olunca insan sıyrılır dünya derdinden
Aşkın ve yüreğinin sesini dinler ta derinden…
Gece insanın hislerinin doruk noktası
Rabbim ve ben, yoktur artık sonrası…
Gece bir konser ağustos böceğinden
Gece uyanık çobanların kavalının sesinden
Dile getirilen musikinin en derin ezgisi
Ya rab, bahtiyarlık bunu duymak, bu ruhun bir sezgisi…
Gecelerde uzun uzun hayaller kurarız
Dışta daralmaya inat, içte genişler ve uzarız…
Gece bizi bir sevgili gibi kendine çağırır
Gece semadaki bin bir cümbüş bana rabbimi hatırlatır…
Gece karanlık ama aydınlığı hazırlar
Gece rahmet melekleri uyanıkları anar…
Gece kararmış ruhlara kasvet dağıtır
Uyanık gönüller Rabbe yönelir, gözyaşıyla yıkanır…
Ya Rab! Gece ölüm, dirilişe ölümdür
Gece bereket yüklü çözülmeyen düğümdür…
Seher vakti tüllenir de yavaş yavaş ufuklar
Sıyrılır karanlıktan o dağ misali ruhlar…
Gün doğar da başlar bin bir velvele
Nefsim kalkar ve geçer bir dağ gibi önüme
Geceyi yaşamayıp uyuttuysan koynumda ruhumu
Heyhat! Aydınlık günler olur artık bana gece…
Ya Rab! N’olur farkına varalım da yaşansın geceler
Dilimizden silinsin senden gayrı heceler
Senden ayrı kalmaktır bize koyu karanlık
Sana ulaşmak için kapı olsun geceler…
LÂYEZÂL
